Dane osobowe

Informujemy, że przetwarzanie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur opiera się na Kodeksie Prawa Kanonicznego, Dekrecie ogólnym Konferencji Episkopatu Polski w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim oraz prawie partykularnym Diecezji Sosnowieckiej.

Liturgia dnia

Sakrament Pokuty

pn. - so.: 15 min przed Mszą św.

nd.: podczas Mszy św.

Rozkład Mszy Świętych

W tygodniu: 7:00, 18:00

W niedzielę8:00, 10:00 – Msza dla dzieci i młodzieży, 12.00, 18:00

Nowenna do Matki Bożej Wspomożenia Wiernych

Środa18:00

Adoracja Najświętszego Sakramentu i Nieszpory

Czwartek po Mszy św. o godz. 18.00

Nabożeństwo Fatimskie

13-go każdego miesiąca o godz. 18.00 od maja do października

Dane

Parafia Rzymskokatolicka
p.w. Nawrócenia Św. Pawła Apostoła
ul. Wojska Polskiego 50
41-300 Dąbrowa Górnicza

Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski SA
75 1020 2498 0000 8702 0222 9052

Św. Paweł

Pa­wła poznajemy z Pisma św. Kie­dy spotykamy się z nim po raz pier­wszy, nosi jeszcze imię Szaweł (Sani, a po łacinie Saul) i jest młodym, gorliwym faryzeuszem. Urodził się w Tarsie w Cylicji (dziś Turcja), ja­ko obywatel rzymski, co potrafił w odpowiednich mo­men­tach podkreślić. Był synem rów­nież faryzeusza i wyuczył się zawodu tkacza namiotów. Je­go rodzina szczyciła się po­cho­dze­niem z pokolenia Beniamina. Był człowiekiem wykształconym, mimo młodego wieku, uczył się u najlepszych nauczycieli ży­dow­skich, m.in. u Gamaliela. Ja­ko gorliwy faryzeusz, był fanatycznym prześladowcą chrześcijan; w Dziejach Apostolskich widzimy go ja­ko mło­dzień­ca, który pilnuje szat oprawców kamienujących św. Szczepana, nie miał bowiem jeszcze skończonych 30 lat, a więc we­dług Pra­wa nie mógł brać udziału w egzekucji.

W trakcie prześladowań chrześcijan przez Ży­dów, jakie rozpętały się po śmier­ci św. Szczepana, Szaweł brał czynny u­dział, ja­ko organizator, w akcjach przeciwko nim. W trakcie jednej z takich akcji, w drodze do Damaszku, Szawłowi ukazał się Chrystus. W wy­ni­ku te­go spotkania Szaweł stracił wzrok, ale też uwierzył w Je­zu­sa. Kie­dy doprowadzono go do Damaszku, przyjął chrzest z rąk A­na­nia­sza, ucznia Je­zu­sa, po czym odzyskał wzrok. Od te­go cza­su zaczął nauczać Ewangelii. Jednocześnie z obawy przed zemstą Ży­dów uciekł z miasta, spuszczając się w koszu z muru, i przez trzy la­ta nie dawał o so­bie znaku.

Po tym cza­sie Paweł, który odtąd zaczął używać nowego imienia, udał się do Jerozolimy, aby uzyskać aprobatę apostołów. Po­cząt­ko­wo powitali go z rezerwą i obawą, ale z czasem przekonali się o prawdziwości je­go nawrócenia i o mądrości je­go nauk. Po­nie­waż Żydzi pałali żądzą zemsty i próbowali zgładzić Pa­wła w zasadzce, pos­ta­no­wio­no, że będzie nauczał po­za Jerozolimą. Najpierw udał się do rodzinnego Tarsu, a następnie ra­zem ze św. Barnabą do Antiochii, wre­szcie wyruszył da­lej – do pogan, aby tam gło­sić Do­brą Nowinę.

Ogółem św. Paweł odbył trzy duże podróże misyjne, nauczał w Syrii, Małej Azji, Grecji, Macedonii, Italii – dotarł na­wet do Hisz­pa­nii. Około 60 r. Paweł zo­stał aresztowany w Jerozolimie. W więzieniu w Cezarei Palestyńskiej przebywał do 63 r., następnie prze­wie­zio­no go do Rzymu i osadzono w areszcie domowym. Po­nie­waż jednak Żydzi – oskarżyciele, nie stawili się na rozprawę, Paweł zo­stał u­wol­nio­ny i mógł znowu ruszyć nauczać pogan.

Św. Paweł zostawił po so­bie aż 14 Listów. O je­go popularności świadczą tak­że liczne apokryfy: Nauczanie Pa­wła, Dzieje Pa­wła, Apokalipsa św. Pa­wła czy też Korespondencja św. Pa­wła z Seneką.

Zo­stał skazany na śmierć w 67 r. Ja­ko obywatel rzymski zo­stał ścięty mieczem w miejscu zwanym Aquae Salvinae za Bramą Os­tyj­ską. W miejscu tym we­dług legendy wytrysnęły trzy źródła: tam, gdzie dotknęła ziemi spadająca głowa apostoła. Później zbu­do­wa­no tu koś­ciół św. Pa­wła u Trzech Fontann (S. Paolo alle Tre Fontane). Nie jest znana dokładna data je­go śmier­ci, chociaż tra­dy­cja po­da­je 29 czerwca – ten sam dzień, w któ­rym (w innym ro­ku) zmarł św. Piotr. Jednak inna tra­dy­cja twierdzi, że dzień ten o­bra­no ja­ko świę­to obu apostołów, po­nie­waż te­go dnia w ro­ku 258 zabrano doczesne szczątki obu świętych z ich grobów ze względu na nie­bez­pie­czeń­stwo zbezczeszczenia ich przez cesarską konfiskatę.

Dziś relikwie św. Pa­wła przechowywane są w rzymskich kościołach św. Pa­wła za Murami i św. Jana na Lateranie (głowa), a tak­że św. Pa­wła alla Regola, św. Agnieszki, św. Ignacego, Świętych Wawrzyńca i Damazego, św. Praksedy i św. Eustachego.

Dru­gim ważnym świętem ku czci św. Pa­wła jest dzień 25 sty­cznia, kie­dy obchodzimy wspomnienie nawrócenia św. Pa­wła. Mniej znanymi świętami są też: 16 kwietnia – przeniesienie głowy, 6 lipca – pierwsze przybycie do Rzymu, 1 września – odzyskanie wzro­ku.

W ikonografii Paweł jest przedstawiany zwykle ja­ko czło­wiek drobny, łysy, z długą brodą i wydatnym nosem, chociaż ostatnio czę­ściej przed­sta­wia się go ja­ko silnego, rosłego mężczyznę. W prawej ręce zwykle trzyma księgę, a w lewej miecz. Czę­sto przed­sta­wia się go tak­że z trzema źródłami. Czasami jest też przedstawiany ze zwojem.

Św. Paweł jest patronem pra­sy ka­to­lic­kiej, teologów i duszpasterzy, robotnic, tkaczy, tkaczy dywanów, siodlarzy, po­wro­źni­ków i wikliniarzy; wzywany jest w przypadku skurczów i choroby uszu, w przypadku ukąszenia przez węża, w strachu, w bła­ga­nia­ch o deszcz i o urodzaj.

Imię Paweł, rzymskie Paulus, któ­re przybrał so­bie świę­ty, po łacinie znaczy „mały, drobny”.